،
خوابمان برد...
سلام بر ارنستو چه گوارا و روح بزرگش...
دستم بوی گل می داد , مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند ,
ولی کسی فکرنکرد شاید گلی کاشته باشم...
"ارنستو چه گوارا"
ارنستو گوارا دلا سرنا در 14 ژوئن 1928 در "روساریو" دومین شهر بزرگ آرژانتین زاده شد. پدر او «ارنستو گوارا لینچ» ایرلندی و مادرش «سلیا دلا سرنا» اسپانیایی بود. این خانواده از طبقه متوسط جامعه با گرایشهای چپ و سوسیالیستی بودند. خانواده گوارا ستایشگر «خوزه مارتی» و هوادار جمهوری خواهان در دوره جنگهای داخلی اسپانیا بودند.
وی همچنین قبل از اینکه دست به انقلابی بزند همه ی آمریکای لاتین را به همراه دوستش «آلبرتو گرانادو» در ۱۹۵۲ گشت زده و همچنین کتابی بسیارشناخته شده (که فیلم آن نیز ساخته شدهاست) به نام «خاطرات موتور سیکلت» در بیان خاطرات این سفر نگاشته است.
در سال ۱۹۶۵ چه گوارا در یک اقدام مخاطره آمیز تصمیم سفر به غرب آفریقا گرفت تا معلومات و تجربیات خویش را به عنوان یک رهبر پارتیزان به شورشی که آن روزها در کنگو وجود داشت عرضه کند. باتوجه به رییس جمهور آلجرینایی کنگو احمد بن بلا چه گوارا فکر میکرد که آفریقا یک حلقه ضعیف نظام امپریالیسمی است و توانایی یک انقلاب بزرگ را در خود دارد. رییس جمهور مصری «جمال عبدالناصر» که به خاطر ملاقاتش با چه گوارا در سال ۱۹۵۹ رابطهٔ برادرانهای با وی داشت برنامهٔ چه گوارا را در مورد جنگ در کنگو ناعاقلانه دید و به وی در مورد اینکه چهره اش تبدیل به یک چهرهٔ تارزانی شود هشدار داد و وی را محکوم به شکست میدانست . علی رغم هشدارهای وی چه گوارا راهنمای عمل کوبان با پشتیبانی حرکت سیمبا . مارکسیست که همزمان با بحرا کنگو اتفاق افتاده بود شد.
سربازان مزدور آفریقای جنوبی که رهبریشان را مایک هوارا بر عهده داشت
که با ارتش کنگو کار میکرد در صدد خنثی کردن برنامههای چه گوارا برآمدند
. آنها میتوانستند ارتباطات چه گوارا را ببینند و خطوط ارتباطی وی را
تحریم کنند . با وجود اینکه چه گوارا در تلاش برای مخفی نمایاندن حضورش در
کنگو بود دولت آمریکا از موقعیت مکانی وی و فعالیتهایش آگاه بود. سازمان
امنیت جهانی از تمامی سخن پراکنیهای داخلی و خارجی وی که به وسیلهٔ
تجهیزات برون مرزی یو اس ان اس والدز که یک سیستم پستی شنیداری شناور بر
روی اقیانوس هند بود جلو گیری میکرد.
هدف چه گوارا صادر کردن انقلاب کوبا بوسیلهٔ تربیت دادن جنگجویان محلی
سیمبا در مکتب مارکسیست و نظریه فوکو و استراتژیهای جنگی پارتیزانی بود.
روحش شاد و یادش گرامی باد...